Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

Το καντήλι της θυσίας στο Κοιμητήριο των Εθνομαρτύρων της Κρύας Βρύσης δε σβήνει χάρη σε μια γερόντισσα


Το καντήλι της θυσίας στο Κοιμητήριο των Εθνομαρτύρων της Κρύας Βρύσης δε σβήνει χάρη σε μια γερόντισσα

Κάθε μέρα θα μπει στο αγιασμένο κοιμητήριο στο «χωριό των αέρηδων και της φωτιάς» την Κρύα Βρύση Ρεθύμνου, και θα μιλήσει με τους 35 εθνομάρτυρες. Θα τους ρωτήσει η Ελευθερία Κανακάκη, η σεβάσμια αρχόντισσα «πως είναι η ζωή στον κόσμο που είναι», κι αν ο Θεός τους «έχει βάλει σε ξεχωριστή θέση». Θα τους πει για τα νέα του χωριού κι ύστερα με την πρέπουσα τιμή θα τους ανάψει το καντήλι και θα τους λιβανίσει.
Την επομένη θα ξαναμιλήσει μαζί τους… Αυτή η συνάντηση άρχισε και δεν τελειώνει παρά μόνο όταν θα την τελειώσει ο θάνατος.
Η  επαφή είναι καθημερινή πρωί ή απόγευμα, και πολλές φορές και πρωί και απόγευμα, και έχει διάρκεια δεκαετιών που ούτε και η ίδια θυμάται! Σίγουρα, πάντως, το δρομολόγιο είναι πλέον του μισού αιώνα και το καντήλι των νεκρών ποτέ δεν έσβησε. Το θυμίαμα είναι η βαθιά ευγνωμοσύνη στους ήρωες και αναβλύζει από τις ψυχές των ζωντανών. Μένουν αιώνιοι…

"Από πού πηγάζει αυτό το καθήκον;" - τη ρωτάς και σου δίνει αυτόματα την απάντηση - και είναι ειλικρινής: «Αλήθεια δε θυμούμαι από πότε άρχισα να μπαίνω σ’ αυτό το χώρο. ‘Ημουνα κοπελιά κι έμπαινα στο κοιμητήριο. Αλίμονο μας αν ξεχάσουμε τσι νεκρούς μας. Εγώ το θεωρώ μεγάλη υποχρέωση…»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου